Het vervangen van zware brandschermen in een gebouw vol whizzkids vraagt om meer dan alleen technische kennis; het vereist regie en precisie. Lex Plas (CWI) en Jan Straatman (Hoefnagels Fire Safety) blikken terug op een uitdagend project waarbij logistiek en bouwkunde hand in hand gingen.
Door Peter Passenier / Beeld: Hoefnagels Fire Safety
Het staat Lex Plas nog helder voor de geest. Nog niet zo lang geleden was hij begonnen als facilitair manager en gebouwbeheerder bij het Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) in Amsterdam toen hij ontdekte dat er iets vreemds aan de hand was met de brandschermen. ‘Je moet weten, die schermen waren geïnstalleerd boven in ons atrium. Als daar brand uitbreekt, wil je natuurlijk niet dat die overslaat naar de eerste en de tweede verdieping, daarom komen die brandschermen meteen naar beneden.’
Tenminste, als het goed is. Want van een collega hoorde Plas dat een van die schermen niet goed meer functioneerde. ‘Ik heb toen een aantal mensen die er verstand van hadden, bij elkaar laten komen. En die hebben me tot in detail uitgelegd hoe die schermen zouden moeten werken. Ook slaagden we erin om het nog een klein stukje naar beneden te krijgen. Toen zijn we echt enorm geschrokken, want dat scherm lag helemaal uit elkaar. Heel opmerkelijk, want het was ieder jaar gekeurd door een bedrijf dat er een stickertje op plakte en een rekening stuurde. Maar blijkbaar hadden ze nooit gekeken of die doeken nog helemaal intact waren, goed in de geleiders zaten en of ze echt goed afsloten. Ja, ik zeg doeken, meervoud dus. Want het gold ook voor de schermen in andere delen van het pand.’
Het probleem was groter dan een bedrijf dat zijn werk niet goed had gedaan
Esthetiek versus onderhoud
Dus had CWI een probleem. En dat probleem was groter dan een onderhoudsbedrijf dat zijn werk niet goed had gedaan. ‘De toenmalige constructie zag er prachtig uit’, vertelt Plas. ‘Alles was mooi weggewerkt, en als het allemaal functioneerde kwam dat brandscherm heel mooi naar beneden, als een projectiescherm. Maar het onderhoud was bijna onmogelijk. Want dat scherm zat helemaal weggewerkt in het plafond, en daar kon je heel moeilijk bij. Als je ook maar een gedeelte wilde repareren, moest je enorm veel materiaal verwijderen: allerlei koven, een deurframe, geleiders aan de zijkant. Nee, ik weet niet waarom ze daar ooit voor hebben gekozen. Misschien was het bedacht door een architect, omdat het er esthetisch mooi uitzag, zonder dat er ooit is nagedacht over onderhoud. Alles wat ik weet, is dat die schermen niet goed konden worden vervangen.’
Technische puzzel
Een flinke uitdaging dus. Maar Plas vond een oplossing. ‘Om te beginnen heb ik de opdracht ‘ga maar vervangen’ natuurlijk stopgezet. Vervolgens ben ik heel vaak naar de locatie toe gegaan, en heb ik eindeloos staan kijken. Hoe kan ik dit aanpakken? Wat kan ik bedenken? Ik houd van dat soort technische puzzels en op een gegeven moment zag ik de oplossing. We konden die hele oude ruimte, met de schermen en de geleiders aan de zijkanten waar ze in zitten, helemaal dichtmaken met brandwerend schuim of steenwol. Vervolgens zou ik vierkante kasten kunnen laten maken, die ik tegen de oude schermen aan kon bouwen. Dat zou er dan uitzien als een extra stuk van die vierkante vloerconstructie.’
Zoektocht naar expertise
Toen kwam de volgende stap: door wie zou hij die werkzaamheden laten uitvoeren? ‘Daarvoor heb ik drie bedrijven laten komen om naar de situatie te kijken. Een viel er al heel snel af en bij een ander had ik een redelijk positief gevoel. Maar niet zo positief als bij de derde: Hoefnagels. Hun contactpersoon was accountmanager Jan Straatman. Die had echt een enorme kennis van zaken. Van hem hoor je niet allerlei gladde praatjes; het was gelijk duidelijk dat hij precies wist waar hij het over had. Toen ik hem mijn plan voorlegde, heeft hij daar kritisch naar gekeken. En uiteindelijk zei hij dat hij dit zou kunnen realiseren.’
Hoefnagels Fire Safety
De opdracht ging dus naar Hoefnagels Fire Safety, en Jan Straatman geeft toe: deze klus was een ingewikkelde. ‘Ik heb diverse malen een bak koffie gedaan met Lex en dan bespraken we de aanpak. En ook de werktijden. CWI is natuurlijk een soort stiltecentrum: daar komen whizzkids uit de hele wereld samen om zich te buigen over wiskunde- en informaticaproblemen. Dus die wil je niet storen met allerlei boorwerkzaamheden. Vandaar dat we hebben afgesproken dat we alles wat herrie maakte, zouden afhandelen tussen zes uur en half negen ’s ochtends, in de avonduren en eventueel in de weekenden. Gelukkig zijn we dat gewend, want we doen ook veel werkzaamheden voor Schiphol. De passagiers daar willen niet dat ze zich overdag nauwelijks verstaanbaar kunnen maken.’
Logistiek zwaar geschut
Er lag nog een andere uitdaging. Voor het plan van Lex Plas moest Hoefnagels gebruikmaken van zware rollen, die naar de eerste, tweede en derde verdieping moesten. ‘Die kun je niet tillen’, zegt Straatman. ‘En die kunnen ook niet in een lift. Of door het trappenhuis. Of door een raam. Maar wij werken samen met een bedrijf dat een speciale kraan levert. Die is 90 centimeter breed, dus die kan door een deur heen en vervolgens kan die de rollen vijftien meter omhoog takelen. We hebben een grote steiger gebouwd, zodat de monteurs veilig konden werken. En we hebben er ook voor gezorgd dat er geen producten naar beneden konden vallen of dat de vloer zou worden beschadigd.’
Een speciale kraan van 90 centimeter breed takelde zware rollen vijftien meter omhoog.
Bouwkundige aanpassingen
Nogmaals, nieuwe brandschermen aanbrengen in een atrium, dat is niet eenvoudig. Volgens Straatman waren er behoorlijk wat bouwkundige aanpassingen voor nodig. ‘We kregen te maken met ronde kolommen en hekwerk, dus om de branddoeken goed te monteren, waren er montagevlakken nodig. Die moesten dezelfde brandwerendheid hebben als de producten die je ertegenaan schroeft. Dus als je daar houtwerk hebt zitten, of iets anders dat niet brandveilig is, moet je zelf iets gaan maken dat wel voldoet. En natuurlijk moet het er ook nog een beetje knap uitzien. Dat is precies wat we hebben gedaan. We hebben die montagevlakken bouwkundig aangepast, zodat ze aan alle eisen voldeden. En vervolgens hebben we daar onze schermen tegenaan gemonteerd.’
Ontzorgen
Hoefnagels Fire Safety deed het niet in zijn eentje, want het bedrijf beschikt over een groot netwerk van collega-bedrijven. ‘Wij zijn natuurlijk een installateur en leverancier van brandwerende afsluitingen. Heb je een opening in een van je muren? Dan komen wij met een brandwerend product en zorgen we ervoor dat dat goed wordt geïnstalleerd. Maar we willen ons niet te veel beperken, want de eindgebruiker verlangt natuurlijk dat alles vervolgens ook netjes wordt afgewerkt. Dus zijn we breder gaan kijken. We willen onze opdrachtgever ontzorgen, ook omdat we weten dat veel eindgebruikers juist naar zo’n totaalpakket op zoek zijn.’
De gezichten achter het project
Jan Straatman is sinds 2010 werkzaam bij Hoefnagels Fire Safety als accountmanager voor Noord- en West-Nederland. Als gediplomeerd brandpreventiedeskundige 1 adviseert hij opdrachtgevers over complexe vraagstukken rondom constructieve brandveiligheid. Met zijn jarenlange ervaring en technische expertise fungeert hij als een partner bij het realiseren van veilige en innovatieve brandwerende oplossingen.
Lex Plas is coördinator facilities bij het Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) in Amsterdam. In deze functie is hij verantwoordelijk voor het operationele beheer en de veiligheid van het gebouw op het Science Park. Hij onderscheidt zich als een praktische probleemoplosser die complexe technische uitdagingen en grootschalige onderhoudsprojecten met precisie en visie begeleidt.
Onderaannemers
En dus nam Straatman contact op met zijn onderaannemers. ‘Zodra Lex en ik overeengekomen waren wat er ging gebeuren, werkte ik dat verder uit. Daarvoor heb ik vertegenwoordigers van die bedrijven uitgenodigd om langs te komen. Bijvoorbeeld de man van de steiger, die van het transportbedrijf en natuurlijk onze contactpersoon van Brand Compartimentering Afdichtingen BV (BCA). Dat bedrijf zetten wij regelmatig in voor het bouwkundig aanpassen, schilderen, stukadoren en afwerken. Daarbij kunnen ze ook zorgen voor brandwerende kozijnen en deuren van hout. Dat is een mooie aanvulling op ons eigen aanbod, want wij zijn gespecialiseerd in producten van staal.’
Centraal aanspreekpunt
Dit had ook gevolgen voor de communicatie. ‘De bedrijven die ik hiervoor noemde, heb ik allemaal tegelijkertijd uitgenodigd’, zegt Straatman. ‘En de meesten kennen elkaar ook van eerdere projecten; die mensen zijn helemaal op elkaar ingespeeld. Ik heb met Lex afgesproken dat de uitvoerder van BCA het aanspreekpunt kon worden. Die man heeft het overzicht van de dagelijkse gang van zaken en weet van de hoed en de rand. Dus dat was een prima gesprekspartner. Wel blijf ik verantwoordelijk voor het werk. Dus ik stuur alles aan en ik zorg achter de schermen dat het allemaal goed wordt geregeld. Ook ben ik op gezette tijden komen kijken hoe het ermee stond.’
Toekomstige veiligheid gegarrandeerd
Uiteindelijk werd het project binnen zes weken afgerond, maar dat betekent niet het einde van de samenwerking tussen CWI en Hoefnagels Fire Safety. ‘CWI heeft ons ook gevraagd om het onderhoud van de brandwerende afsluitingen op ons te nemen’, vertelt Straatman. ‘Dat is natuurlijk een hele verantwoordelijkheid. Als er brand uitbreekt en de branddoeken weigeren dienst, kan er enorme schade ontstaan aan alle computerapparatuur die daar staat. Die laag met dikke rook en aanslag moet dan allemaal worden verwijderd, wat betekent dat er niet in het pand kan worden gewerkt. Bovendien is er kans dat de verzekeringsmaatschappij in zo’n geval niet gaat uitbetalen. De belangen zijn groot, en wij nemen dit heel serieus.’
Volg Security Management op LinkedIn
